Perforasiya olunmuş peptik xora xəstələrində peritonitin inkişaf etməsində iştirak edən mikroflora mahiyyət etibarilə polimikrobial xarakter daşıyır. Mikrobioloji müayinələr zamanı qarın boşluğu mayesinin kulturalarından qram-müsbət, qram-mənfi, anaerob bakteriyalar və maya göbələkləri aşkar edilə bilər. Cərrahi müdaxilə vasitəsilə infeksiya mənbəyinə nəzarətin təmin olunmasıyla yanaşı, antimikrobial terapiya da peritonitin aradan qalxmasında əsas rol oynayır.

Bu məqsədlə geniş təsir spektrinə malik antibiotiklərin tətbiqi məsləhət görülür. Antifunqal preparatların isə standard olaraq deyil, yalnız göbələk infeksiyası riski yüksək olan xəstələrə (məsələn, immunçatışmazlığı olanlar, yaşlı şəxslər, yanaşı xəstəlikləri olanlar, uzunmüddət reanimasiya və intensiv terapiya şöbəsində müalicədə olanlar və ya qarın boşluğunda infeksiya tam aradan qaldırılmamış olanlar) tətbiq edilməsi tövsiyə olunur.

Perforasiya olunmuş peptic xora xəstələrində cərrahi müdaxilə zamanı qarın boşluğundan mikrobioloji (həm bakteriyalar, həm də göbələklər) müayinələr üçün maye nümunləri götürüldükdən sonra mümkün qədər tez geniş təsir spektrinə malik (qram-mənfi, qram-müsbət və anaerob bakteriyalar qarışığına qarşı yönəlmiş) empirik antibiotik müalicəsinə başlanması tövsiyə olunur. Mikrobioloji müayinə nəticələri alınandan sonra isə antibiotik terapiyasının bu nəticələrə əsasən tənzimlənməsi məsləhət görülür.

Perforasiya olunmuş peptik xora xəstələrində antibiotik müalicəsinin qısa kurs şəklində aparılması tövsiyə olunur (3–5 gün və ya iltihabi göstəricilər normallaşana qədər).

Perforasiya olunmuş peptik xoraların müalicəsində tətbiq edilən antimikrobial rejimlər (emperik)

Kritik vəziyyətdə olmayan və böyrək funksiyası normal olan xəstələrdə intraabdominal infeksiyalar (İAİ) üçün empirik antibiotik rejimləri:

• Amoksisillin/klavulanat 1.2–2.2 qram hər 6 saatdan bir və ya seftriakson 2 qram gündə 1 dəfə + metronidazol 500 mq hər 6 saatdan bir və ya sefotaksim 2 qram hər 8 saatdan bir + metronidazol 500 mq hər 6 saatdan bir.

• Beta-laktam allergiyası olan xəstələrdə: siprofloksasin 400 mq hər 8 saatdan bir + metronidazol 500 mq hər 6 saatdan bir.

• Xəstəxanadankənar ESBL (uzadılmış spektrli beta-laktamaz) ifraz edən Enterobacteriaceae ilə infeksiya riski olan xəstələrdə: ertapenem 1 qram gündə 1 dəfə və ya tigesiklin 100 mq ilkin doza, sonra 50 mq hər 12 saatdan bir.

Kritik vəziyyətdəki və böyrək funksiyası normal olan xəstələrdə intraabdominal infeksiyalar üçün empirik antibiotik rejimləri:

• Piperasilin/tazobaktam 4.5 qram hər 6 saatdan bir və ya sefepim 2 qram hər 8 saatdan bir + metronidazol 500 mq hər 6 saatdan bir.

• İcma mənşəli ESBL ifraz edən Enterobacteriaceae ilə infeksiya riski olan xəstələrdə: meropenem 1 qram hər 8 saatdan bir və ya doripenem 500 mq hər 8 saatdan bir və ya imipenem/silastatin 1 qram hər 8 saatdan bir.

Antifungal müalicəyə göstəriş olarsa:

• Kritik vəziyyətdə olan, xəstəxanadankənar Candida peritoniti olan, əvvəllər azol qrupu antifungallara məruz qalmamış, flukonazol-rezistent Candida növləri ilə infeksiya riski aşağı olan xəstələrdə invaziv infeksiyaların qarşısını almaq məqsədilə profilaktik olaraq flukonazol (yük dozası: 12 mq/kq bədən çəkisinə – maksimum 800 mq; saxlayıcı doza: 6 mq/kq/gün) verilməlidir.

• Ekinokandin qrup antifungallar invaziv infeksiyalar və kritik vəziyyətdə olan, neytropenik olmayan xəstələrdə kandidemiya üçün birinci seçim müalicə olaraq tövsiyə edilir.

• Ekinokandin və ya azollara qarşı dözümsüzlük və ya alternativ müalicə mümkün olmadıqda, amfoterisin B (3–5 mq/gün) nəzərə alınmalıdır.